Daniska – Kadıköy

Bir süredir sessizliğe bürünmüş gibiydiler; oysa perde arkasında yeni bir hikâye örülüyor olabilirdi. Daniska, “Ayrılanlar İçin Hava Tahmini” adını taşıyan yeni albümünün haberini paylaştığında, ilk işaret fişeklerini de art arda göndermişti: “Öyle İşte”, “Gözümün İncisi” ve “Virgül”. Bu üç şarkı grubun duygusal iklimini haber veren birer ön rapor gibiydi da sanki.  Öte yandan konser takvimi hız kesmeden sürerken, ilk albümleri “Keşke Meyhanesi”nin plak formatında yayımlanması da analog ruha selam niteliğindeydi.

O albümde yer alan ve “Şimdi Gel de Aşka İnanma”yı birlikte yorumladıkları, yıllardır aynı sahneyi de paylaştıkları Hüsnü Arkan’ın sözü ve müziği kendisine ait olan “Kadıköy” ile Daniska şimdi yeni bir eşiğe adım atıyor. Bu tercih, repertuvarları adına da bir ilk aynı zamanda. Grup, kendi bestelerini bir kenara bırakarak başka bir imzanın şarkısını yorumluyor bu kez. Böylece hem ustaya saygı duruşunda bulunuyor hem de kendi müzikal dilini farklı bir kompozisyon üzerinden yeniden kuruyor.

“Kadıköy”ü ilk kez 2010 yılında Ezginin Günlüğü’nün “Eski Arkadaş” albümünde dinlemiştik. Şarkı daha sonra grubun “40 Yıllık Şarkılar” projesinde Canozan tarafından da yorumlanarak kuşaklar arası bir köprüye dönüşmüştü. Şimdi o köprüde Daniska ile karşılaşıyoruz.

“Kadıköy” burada yalnızca bir semt adı değil; yağmurun mühürlediği bir ayrılığın coğrafyası. “Son vapur kalkar, aşkla aranızda kıtalar…” duygusu, armonik yapının sade ama etkili yürüyüşüyle birleşerek dinleyicinin kulağına zamansız bir ezgi bırakması. Bas gitarda Efe Demiryoğuran, elektrik gitarda Bülent Ünal, davulda Akın Orbay ve vokalde Gökhan Tümkaya’nın eşlik ettiği bu yorumda Daniska, hüznü kendi ton aralığında yeniden biçimlendiriyor.

Özetle grup, bu kez hüznün bilinen bir ezgisinde, sokaklara sinmiş bir hatıranın içinden sesleniyor. Kendi şarkılarının anlatıcısı olmayı kısa bir süreliğine askıya alıp başka bir kalemin izini sürüyor; fakat o iz, Daniska’nın ruhundan geçerken yeniden şekilleniyor. Bu yorum, bir cover’dan öte, müzikal bir selam ve aynı zamanda yeni albümün duygusal pusulası gibi duruyor.

Kadri Karahan / Editörün Notu

Kadıköy

Bir akşam masası, iki kişiyiz, sen ben
Gidiyorsun hiçbir şey söylemeden birden
Kadıköy’de bir yağmurlu bahçeden

Yıllar külleniyor izi kalıyor aşkın
Yüreğim kurtulsa da yangından alevden
Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bir daha Kadıköy’den
Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bir daha Kadıköy’den
Geçmem bir daha Kadıköy’den

Ey akşam vapuru sana mı kalır dünya
Ben o yağmurlu iskeleye inmem inemem
Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bir daha Kadıköy’den
Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bir daha Kadıköy’den

Sen uzaklarda ülkem ben gurbette bir göçmen
Zamanı durdurabilsem ne ben kalsam ne sen gitsen
Yana yana kül olayım unutup yine sevdalanayım
Geçmem bir daha Kadıköy’den
Yana yana kül olayım

Künye:

Söz- Müzik: Hüsnü Arkan
Düzenleme: Daniska

Bas Gitar: Efe Demiryoğuran
Elektrik Gitar: Bülent Ünal
Solist: Bülent Ünal
Vokal: Gökhan Tümkaya
Davul- Ses Tasarımı: Akın Orbay

Kayıt- Mix: Efe Demiryoğuran
Mastering: Evren Arkman
Stüdyo: HaremS

Kapak: Gündüz Akşamoldu

Daniska – Kadıköy