Oya – Eşik

Bu ay sesi ve EP’si ile tanıştığım Oya Oğuz Londra merkezli bağımsız söz yazarı, besteci ve şarkıcı. Panda Production London etiketiyle dinleyiciyle buluşan “Eşik”, yıllar içinde şekillenen bir müzikal dilin ilk kez aynı anda görünür hâle geldiği; aceleye gelmeyen, kendi zamanını bekleyen bir çıkış olarak öne çıkıyor. Bu çalışma, ani bir kararın değil, uzun bir içsel sürecin doğal sonucu olarak lanse ediliyor.

“Eşik”; sizi bir “Kuytu”da karşılıyor. Bu kuytu aslında anılarınızda sanki hep var ve bildiğiniz bir atmosferdesiniz, biraz karanlık biraz kırılgan bir karşılama adeta ve bir sığınma hali bırakıyor sizi boşluğa. Sözü, müziği kendisine ait şarkının düzenlemesini Onur Özçelik gerçekleştiriyor. Vokalin ve çellonun sıra dışı enerjisi ile gürültülü ve hızlı tüketilen şarkıların arasında sessiz ama kalıcı olmayı seçen, dinginliğiyle değer kazanan bir parça haline dönüşüyor adeta ve bir sonraki şarkıyı da adeta iple çekiyorsunuz.

“İki Cihanda” ve “Hadi Aman” ile başka bir durakta buluyorsunuz kendinizi ki bir klişe olan “bu albüm bir hikayeyi anlatıyor” durumunda değil farklı duraklarda da bir sesin sizi beklediğini görüyorsunuz albümde. Abartıdan uzak, anlatıya dayalı ve zamansız bir ifade dili üzerine kurulu. bu şarkılar ifade edildiği gibi, yüksek sesle iddia etmekten çok, dinleyenin yanına oturup sakin ama dürüst bir konuşma kurmayı tercih ediyor. Müzisyenin Türk müziği konservatuvar eğitiminden gelen melodik bilinç, bu anlatının temelini oluştururken; sanatçının Londra’da sürdürdüğü caz vokal eğitimi, yorum, ritim ve ifade alanını derinleştiriyor. Oğuz, bu süreci bir tür tanımı olarak değil, kendi müzikal dilini genişleten bir alan olarak ele alıyor.

Hakkında şimdilik bildiğimiz EP’de yer alan tüm şarkıların söz ve müzikleri  kendisine ait bir müzisyen ve üretimleri yurt dışında Onur Özçelik ile birlikte devam ediyor. Sosyal medya sayfasında görebildiğimiz kadarı ile bir dizi filmde de sesi ile buluşmuşuz yakın zamanda. YouTube kanalında farklı deneysel işleri de mevcut. Bana bu çalışma eski günlerimi anımsattı. Bir dönem İstiklal’de gezerken ki hepiniz yaşamışsınızdır, şarkı sesleri gelirdi kitapçılardan, müzik marketlerden. O birkaç saniye sizi alırdı ve içeri davet ederdi, kim diye sorardınız mesela; çok keşiflerim oldu öyle. Bana da sanki o yıllardan, o yalnızlıktan düştü bu birkaç şarkı ve devamını merakla bekleyeceğim ve bir gün belki de hikayesini kendisinden dinlemek isteyeceğim bir ses oldu Oya. Eşik en çok kendine bakmayı öğretir; bir de geçmek mi zor kalmak mı peki burada?

Kadri Karahan / Editörün Notu