EDİTÖRDEN
Anasayfa / SÖYLEŞİLER / Emre Önbayraktar

Emre Önbayraktar

İkinci albüm “Varlığın Yokluğunda” geçtiğimiz günlerde Ada Müzik etiketi ile yayınlandı. İlk albümün üzerinden bir hayli zaman geçti ki o güne kadar da sizi aranjör, besteci ve prodüktör olarak tanıyorduk. İlk albüm “Onlar ve Diğerleri”ne nasıl yol alınmıştı o süreç, çok güçlü bir ekip ve şarkılar vardı o albümde?

Sevgili Kadri Karahan, öncelikle değer görüp zaman ayırdığınız ve bu soruları hazırlamak için uğraştığınız için teşekkür ederim.

‘Onlar ve Diğerleri’ 2005 yılının son aylarında çok değerli Ergun Tekarslan’ın yapımcılığında Altek Müzik etiketi ve Hammer Müzik dağıtımı ile piyasa çıkarttığımız ilk albümdü. 90 lı yılların başından beri geçen süreçte çeşitli albümlerde müzikal prodüksüyonların mutfak kısmında çalışan bir emekçi olarak ‘artık bir albüm yapmalı ve müzikal kimliğimi kısmen de olsa ortaya koymalıyım’ düşüncesi ile hazırladığım bir albümdü. Küçük bir hatırlatma yapmak gerekirse, sevgili Cenk Eroğlu’nun aracılığı ile Kip Winger’ın Steam adlı şarkısını Türkçe ve kendi düzenlemem ile yorumlamış, bu vesile ile söylediğiniz gibi, o şarkıda çalan Rod Morgenstein, Andy Timmons, Kip Winger gibi çocukluğumuzun dünyaca ünlü rock starları ile kendi albümümde, üstelik ilk albümümde aynı satırlarda anılma şansına nail olmuştum.

Hayli zaman geçti doğru, ancak müziksiz geçmedi bu zaman. Hatta eskiye nazaran daha fazla müzikle dolu, ve dolu dolu geçti.

Bu geçen zaman diliminde şarkılar birikti ve hayata geçti, o ilk adım nasıl atıldı, kimler bu kez yanınızdaydı ve nasıl bir stüdyo süreci yaşandı? Şarkılar ve siz en çok neyi anlattınız?

İlk albümde menejerlik kısmında yaşanan talihsizliklerin ardından albüme ‘bonus track’ olarak bir sonraki basımda yer alması ümidiyle yeni bir kaç şarkı yazdım. Yani asıl niyetim, albüm taze iken yeni bir iki şarkı eklemesi ile ikinci basımı gerçekleştirmek ve işini doğru düzgün yapan bir menejerlik ajansıyla albümü hareketlendirmekti. Ne var ki bu düşüncem gerçekleşemedi. Ben de sürekli yeni şarkılar yapmaya devam ettim. Tabii ki bu da o kadar kolay olmuyor. Öyle ha diyince oturup şarkı yazılmıyor. Özellikle popüler kültürün bir elçisi değilseniz topluma sunacağınız herşeye dikkat etmeniz gerekiyor. Hadi diyelim dikkat ettiniz, zaman geliyor üretiminiz yavaşlıyor ya da duruyor. Üretim sürecindeki insan kendisine bile ısmarlama bir şey yapabilmesi mümkün olmayan bir içsel iletişim yaşıyor. Kişi bu öz iletişimini her istediğinde kuramayabiliyor. Yaşama dair bir çok sıkışım kendisine bir çıkış yolu aramaya başlıyor. Üreten kişi ifadesizliğinin kurbanlığından özgürleşmeye adım atmaya başladığında üretim de tamamlanmaya başlıyor. Bir şeylerin tarifini yapar gibi anlatıyorum belki ama şarkıların hayata geçme sürecini anlatabilmem için bunları anlatmanın daha doğru olacağını düşündüm. Daha fazla felsefeye girmeden şarkıların hayata çok zor geçtiğini söyleyerek bu bölümü geçiyorum..

11 yıl boyunca bir çok şarkı bu şekilde birikti. Bir prodüksüyonu A dan Z ye şekillendiren birisi için şarkıların stüdyo süreci ile üretim süreci eşzamanlı gelişiyor. Bütün hayatım evimde ve stüdyomda geçtiği için bu süreç zaman zaman yapılması ve tamamlanması gereken bir iş, zaman zaman boş vaktimde bir dinlence uğraşı, zaman zaman da eğlence şeklinde bir bütün olarak yaşandı. Kaldı ki, bu süreç sadece kendi albümüm için değil, herhangi bir prodüksüyon için de herzaman bu şekilde yaşanmıştır. Kendime birşeyler hazırlıyorsam bunun tek farkı o işi biraz daha fazla zamana yayabilme lüksümdür. (11 yıl kadar mesela :))

11 yıl diyorum fakat, bunun son 2,5 yılı bu albüm için ilk adımların atılmasından sonra geçen süreç. Sevgili Birsen Tezer ve Gürol Ağırbaş’tan albümün Ada Müzik şirketinden çıkmasına karar verildiğini öğrendiğimde 2013 sonbaharıydı. Ada Müzik ailesinin bir parçası olduğumu bilmenin rahatlığı ile 2,5 yıl boyunca hiç acele etmeden, enini boyunu inceleyerek, içimize sinene dek çalışarak bu noktaya getirdik. Anladım ki hiç bir zaman içime sinmeyecek, en sonunda yeter bu kadar kendime zulüm dedim ve işimi Ada Müziğe teslim ettim.

Bu albümde benimle emeklerini paylaşan müzisyenler çok yakın arkadaşlarım ve dostlarım. Hepsi çok kaliteli ve iyi müzisyenler. Albüm kartonetinde de hepsine detaylı yer vermekten gurur duyduğum gibi burada da isimlerini dile getirmekten mutlu oluyorum; Vladimir Ruzicic Kebac (davul), Kıvanç Kaytanlı (gitar), Arda Albayraktar (gitar), Uğur Öktem (bas gitar), Seray Fulden Aydın (keman), Nurkan Renda (klasik, akustik, elektrik ve bas gitar), Ersin Ersavaş (ud ve cümbüş), Emre Tombul (ney), Burak Ocakçı (mızıka). Özellikle belirtmek isterim ki albümde çalmadıkları halde şarkıların her aşamasında vakit ayırıp benimle güzel fikirlerini paylaşan Ete Kurttekin ve albümün sahnelenebilmesi için çok değerli başka müzisyen arkadaşlarımızla provalarımızı organize etmekte olan Uğur Gülbaharlı’nın süreç boyunca destekleri ve yıllardır gösterdikleri dostlukları benim için çok kıymetli.

Bu kadar şey anlattım, sanırım cevap vermekte en çok zorlanacağım kısım geldi. Şarkıların ve benim en çok neyi anlattığımız. Biz hayata ve yaşanmışlıklara dair birşeyler anlatmış olabiliriz ve birçoğu burada anlatılanları kendilerine ait hissedebilir ya da hissetmeyebilir. Derim ki bırakalım herkes kendi anladığını dinlesin.

Emre Önbayraktar
Albümde sizin sözleriniz ve bestelerinizin yanında bazı sürprizler de bekliyor dinleyiciyi. Mesela benim de favorilerimden olan bestesi Kaptanzade Ali Rıza Bey’e güftesi Ömer Bedrettin Uşaklı’ya ait olan Denizde Akşam albümün tek coverı ve siz bu şarkıya blues bir yorum getirdiniz? O bildik coverlardan uzak ve heyecan verici bir yorumla üstelik …

Blues ve Türk Sanat Müziği daha önce birleştirilmiş olabilir, inanın bu konuyu çok araştırmadım. Ancak bu güne kadar çok fazla müzik dinledim ve gözümden kaçmadıysa böyle bir örnekle karşılaşmadım. Aslına bakarsanız böyle bir bileşke ortaya koymalıyım filan gibi bir düşünce ile yapmadım bu çalışmayı. İnce Saz çok severek dinlediğim bir gurup. Kaptanzade’nin bu eserini tango olarak ilk defa onlardan dinlediğimde hayran kalmıştım. Bu arada bir blues ve rock sever olarak Jimmy Hendrix’i de küçük yaşlardan beri dinlerdim. Bir gün arabada Little Wing şarkısının Steve Ray Vaughan tarafından uyarlanan enstrümantal versiyonunu dinlerken niyeyse Denizde Akşam’ın melodisini mırıldandım. O an karar verdim bu böyle olmalı diye. Laf aramızda kalsın, neredeyse 3 albümlük ön repertuar sunduğum Ada Müzik şirketinin bana albüm yapmasına sebep olan esas şarkı budur J

Son defa doğmadan güne, yanacağız biz döne döne
Gemi kalkar bu limandan, artık bize güle güle …
“Mesafeler” şarkınızsa bir düet ki uzun soluklu bir arkadaşlığın size büyük bir anısı sonra biz dinleyicilerinize büyük bir hediyesi gibi. Birsen Tezer üstelik ilk kez bir rock şarkıda sesini ulaştırıyor bize ki özellikle bu şarkının çıkışından, kayıtın son gününe kadar bir özetini hakikaten merak ediyorum :)

“Mesafeler” önceki sorunuzu cevaplarken anlatmaya çalıştığım süreçte 2009 yılında ortaya çıkan çok özel bir şarkıydı. Sevgili arkadaşım ve çok eski dostum Birsen Tezer’in ilk albümüne bir şarkı vermek istemiş fakat bu isteğimi gerçekleştirememiştim. Birsen’in İkinci Cihan albümünün hazırlakları sırasında bu Mesafeler şarkısına, elime 2 mega-piksellik küçük bir fotograf makinesi alıp İstiklal Caddesi’nde sokak sokak dolaşırken çektiğim bazı görüntüleri birleştirerek web ortamında paylaşmak amaçlı basit bir video hazırlamıştım. Birsen bu videoya ve şarkıya bayılmış. Bana hep böyle samimi ve mümkün olduğunca basit şeylerin özellikle yeni jenerasyonlar tarafından daha çok sevildiğini söyler ve bu tip denemeleri daha fazla yapmam konusunda beni herzaman yüreklendirir. Bu şarkıyı albümünde okumasını istedim. Aslında çok istedi okumayı fakat bir şeyler denk gelmedi demek ki ve olamadı. Bana bu şarkının güçlü bir şarkı olduğunu, benim için çok önemli olacağını ve kendi albümümde okumam gerektiğini söylediğinde ‘kibarca reddedildiğimi’ düşünmedim dersem yalan olur. Ne var ki, albümün Ada’dan çıkmasına karar verilmesinin ardından, bir gün bana hiç aklımda olmayan beklenmedik bir sürpriz yaptı ve ‘bana bak bu şarkıyı neden düet yapmıyoruz biz’ diye sordu :)

Böylece, Birsen’in de vaktinde okumak isteyip sonradan kendi albümüne bir şekilde alamadığı “Mesafeler”, kat ettiği mesafelerin ardından bu albümdeki yerini aldı. Şarkının ilk versiyonu şimdikine nazaran biraz daha sert ve ton olarak ta bana daha uygun bir tondaydı. Birsen’in gelişi ile şarkıyı hem biraz daha yumuşattık ve ikimiz için ortak yeni bir ton belirledik. Şarkı Birsen’in o muhteşem sesi ile anlamını bulmuş oldu.

Emre Önbayraktar
Ben sizin şiirle olan dostluğunuzu biliyorum ki bu albümde bir Cemal Süreya şiirine bir beste, bir yorum getiriyorsunuz. Ayrıca şiir de yazıyorsunuz öyle değil mi, şiirle / edebiyatla olan yolculuğunuza dair neler söyleyebilirsiniz?

2007 yılında şiire dair birşeyler yazmaya başladım. Şiir ve edebiyatın sözlük anlamından ziyade yaşamı ve inanmayı şiirin ve edebiyatın kendisi olarak görüyorum. Şiir ve edebiyat her ne kadar bir bütünün parçaları olsalar da, şairi ve edebiyatçıyı birbirinden çok farklı görüyorum. Bir şairin imgelerin içine sakladığı her ne varsa, edebiyatçının o imgelerin içini açıp reel bir takım tanımların içine sokma gayretini de gereksiz gördüğüm gibi her zaman da çok samimi bulmuyorum. Kendisini ifade etmekte zorlanan kişidir şair. Buradan yola çıkacak olursam şiirle olan dostluğumun bana ne kadar uyan bir dostluk olduğunu söylemem daha kolaylaşır. Beni yakından tanıyan dostlarım, şiir yazma konusunda gayret göstermeye başladığımdan itibaren şarkı sözlerimin değişmeye ve gelişmeye başladığını gözlemlediklerini söylüyorlar. Hiç bir şiirimi bestelemiş daha doğrusu besteleyebilmiş değilim. Şarkı sözü ve şiirin arasındaki katmanları burada sıralayacak değilim zira ikisinin birbirinden ne kadar farklı olduğu çokça bilinir.

Cemal Süreya’nın “Sana Giden Yollar Kapalı” adını verdiği şiiri besteleme anımı paylaşmak isterim. Şöyle oldu. Bir Cemal Süreya şiiri bestelemek istiyordum. En sevdiğim şiiri de buydu. Şiiri açtım, ve o anda birden piyano ile eşlik ettim ve herşey yerli yerine oturdu. Hiç bu kadar kolay olacağını sanmıyordum gerçekten.  Dinleyenlerden aldığım yorumlara göre sanki şiiri ben yazmış olsaymışım ancak bu kadar uyumlu besteleyebilirmişim. Ne diyebilirim bilmiyorum. Cemal Süreya’nın belki de en sevilen bu şiirine melodiler katabildiğim için şükrediyorum. Tamamlayabildiğim her eksikten sonra herzaman şükrettiğim gibi. Fakat bir eksiklik var ki hiç tamamlanmıyor. İnanın ne olduğunu, neden olduğunu bilmiyorum. Bana şiiri sevdiren şiir dostum, Şair Neyzen Emre Tombul bu yüzden eksik şair der bana. İnsanın bir şeylerin eksikliğini hissetmesi, herşeyinin tamam olduğunu zannetmesinden daha güvenli. Belki de bu yüzdendir.

Şiirlerimde kimi zaman kendi sözlüğümü oluşturmak hoşuma gidiyor. Sanırım şiirle ilgili başka bir röportaj yapmak gerekecek, şimdilik burada kapatalım mevzuyu.

Bu kadar şiirden bahsedip bir şiir paylaşmamak ta olmaz şimdi :)

velim Orhan
sevdam hiçkimseye Uyar
her aşkın nazında Hikmet
yalnızlığım da Asaf bozar
kelimelerim çok Cansever

sonum hep Müjgan’da biter
bütün bunlar bir yana
acım genelde Süre(r)ya

..diyerek Cemal Süreya ile cevabımızı tamamlamış olalım.

Ve albüm her ne kadar sancılı bir süreç içinde olsak da artık dinleyicisi ile buluştu ve kuşkusuz ilk tepkiler de gelmeye başladı. Öncelikle nasıl bir yol izlenecek sonrasında, mesela en merak ettiğim sahnede canlı canlı dinleme şansını bulacak mıyız bu şarkıları

Ulus olarak çok zor dönemlerden geçmekteyiz. Şehitlerimize Allah’tan rahmet, acılı ailelerine sabır diliyorum. Böyle hassas bir dönemde Türk halkının birlik ve beraberlik duyguları içerisinde karanlığı tek yürek bir Türkiye Cumhuriyeti olarak paramparça edeceğine olan inancım sonsuzdur. Bu şartlar altındaki çabalarımızın ana kaynağı basit bir popüler olma sevdası değil, bireysel çaba ve mücadelelerimizle başımızın üzerinde taşıdığımız yılların birikimlerini ve emeğini, sevdasını, özlemini, tutkusunu, müziği ve kelimeleri seven güzel insanlarla paylaşabilme arzusudur. Kış sezonuna girerken konserler ile ilgili çalışmalarımızın tamamlanacağını ve sahnelerimizin yavaş yavaş başlayacağını umuyorum.

Emre Önbayraktar
Albümün görsellerinde, tanıtımlarında gördüğümüz kuklanın hikayesini de merak ediyor olabilir okurlarımız zira ben dinleme şansını bulmuştum daha önce, yeniden de keyifle dinleyebilirim, bir sürpriz kapınızı çalıyor öyle değil mi

Myspace sitesinde bir gün bir şarkı paylaştım. 2007 yılı olsa gerek. Şarkıyı dinleyen takipçi arkadaşlarımdan Gaye Ömür, benim ve piyanomun fotoğraflarından modelleme yaparak bu kuklanın tasarımını yapmış. Keşke dedim şunu yaparken bi fotoğraf filan çekseydin.. Doğum günümde aldığım en güzel hediyeyi aldığımı zannediyordum ki, o anda bir DVD uzattı.. 800 civarında fotoğraf çektiğiyle kalmamış bir de stop motion klip hazırlamışlar arkadaşlarıyla. Şimdi burada hepsinin ismini bir kere daha hatırlatmak istiyorum, albüm kartonetinde de bahsettiğim gibi:

Gaye Ömür (kukla/piyano tasarım ve dekor), Nurşah Coşkun (dekor, fotoğraflar), Serdar Uçar (ışık), Seray Uslu (prodüksüyon)

Varlığın Yokluğunda albümü ile ilgili bir kapak veya fotoğraf çalışması yapmamıştık henüz. Ne yapabiliriz diye düşünürken annemden böyle bir fikir çıktı. Neden o klipteki görüntüleri kullanmıyorsun diye sorduğunda bana çok mantıklı geldi. Bir anda çok orijinal bir albüm kapağımız oldu ve yıllar önce arkadaşlarımızın harcadığı o paha biçilmez emekleri en güzel şekli ile daha geniş kitlelere sunulmuş oldu. Hepsine tekrar tekrar teşekkür ediyorum.

Uzun bir süredir müzik dünyasının içindesiniz, bir de öncesini alalım, bu süreçte en çok kimler sizi etkiledi, kimlerin dinleyicisi oldunuz onu öğrenelim istiyorum.

Türk müzisyenlerden, küçüklüğümde çok sevdiğim rahmetli Fikret Kızılok, Cem Karaca, Barış Manço, orta okul yıllarımda hayatıma heyecan katan Mazhar Fuat Özkan, üniversite yıllarımda keşfettiğim Bülent Ortaçgil herkes gibi bende de hayranlık uyandıran isimler. Üniversite yıllarında tanıştığım rahmetli Yavuz Çetin hem çok sevdiğim bir arkadaşım hem de hayranlıkla dinlediğim çok özel bir müzisyendi. Bugün severek dinlediğim guruplar arasında Duman, Kesmeşeker, Adamlar, Soulstuff gibi isimler ilk aklıma gelenler. Özellikle son yıllarda Zeplin TV ve Sofar sahnelerinde performans yapan inanılmaz guruplar ve şarkıcılar var, hepsini takip etmeye çalışıyorum. Ancak aralarında bir tane var ki onlarda kendimi buluyorum diyebilirim. Rehber adlı gurubun Ruh isimli o muhteşem şarkılsı beni son zamanlarda en çok etkileyen şarkılardan sadece biri.

Geleneksel Türk Müziğimizin örnekleri arasından, Hamamizade İsmail Dede Efendi, Itri, Nayi Osman Dede gibi bestecilerimizin eserlerini üzerlerinde çalışarak incelemeyi çok seviyorum.

Türkülerimiz ve ozanlarımızı hayranlıkla dinliyor ve vakit buldukça araştırıyorum.

Yabancılara gelince, çok küçük yaşlarda Queen gurubunu keşfetmiş olmamın verdiği bir rahatsızlık vardı ki uzun zaman başka gurup dinleyemedim. Zamanla Toto, Chicago, Foreigner, Emerson, Lake & Palmer, Alan Parsons gibi gurupları dinlemeye başladım. Sonraları Black Sabbath, Metallica, Motörhead gibi çok daha sert guruplar dinlemeye başladım. Mötley Crue, Kid Rock, Whitesnake, Aerosmith ve Def Leppard’ın müziğini çok sevdim, Def’ Leppard’ın bir Queen hayranı olduğunu öğrendiğimde ise daha çok sevmeye başladım. Bon Jovi’yi çok sevemedim fakat o sayede Southern Rock müziğin örneklerine açılan kapıları zamanla keşfetmeye başladım. Black Label Society, Lynyrd Skynyrd gibi gurupları çok severim. Nirvana’nın açtığı kapıdan herkes gibi ben de geçtim ve çok ilgimi çekti.

Daha birçok konu başlıklarıyla ve nedenleri ile açıklayabileceğim örnekler sıralayabilirim. Sanırım bunlar biraz fikir vermiştir.

Bunların yanında ben aslında bir klasikçiyim. 5 yaşında İstanbul Belediye Konservatuarı Piyano Bölümünde yarı zamanlı olarak eğitim hayatıma başladım. Bu sebeple bir çok batı klasik eserlerini ve bestecilerini tanıma ve deneyimleme şansı buldum. Çocukluğumdan beri barok dönem beni çok etkilemiştir. Özellikle J.S.Bach, Henry Prucell, Vivaldi, Geeorge Philipp Telemann gibi bestecileri hayranlıkla dinlerim. Teknik olarak, yapmakta olduğum müziğin içinde tüm bu saydıklarımın beynimde ben bile farkında olmadan yapılmış bir harman olduğunu, bu şekilde ortaya çıktığını düşünüyorum. Sanatın her dalı gibi müzik te bir etkileşimin ürünü.

Emre Önbayraktar
İlk albümden bu albüme peki neler gözlemlediniz, arada birçok albüm projesinde yer aldınız ama arada ne gibi değişiklikler gözünüze çarptı müzik dünyamızda. Biraz daha uzun bile tutabiliriz süreci, müziğe başladığınız bugünden diye de sorabilirim mesela?

Geçen zaman sürecinde teknolojik gelişim sanatın her alanında olduğu gibi müzikte de etkilerini gösterdi. Yeni teknik imkanlar üretim sürecini olumlu yönde etkiledi aslında. Müziği olumsuz etkileyen en önemli faktör insanın kendisi bence. İmkanlar insanı tembelleştirmek için insanın önüne konulmuyor. İnsanlara kolaylık sağlasın diye bir takım yenilikler, keşifler yapılıyor. İnsan tembelleşmeyi seçerse üretimi de kalitesizleşir. Popüler kültürü destekleyen algı yöneticileri, bulundukları mecrayı hipodrom, ellerindeki gücü de dizgin zannediyor. Bu ve benzeri zanlar yüzünden dünyada müzik piyasası çok zarar gördü ve görmeye de devam ediyor. Popüler kültüre ait şarkıların pazarda müşteri çekmek için boya enjekte edilmiş zerzevattan hiç bir farkı olmadığını düşünüyorum. Geçmiş zamanlardaki şarkıların samimiyetine ve sıcaklığına rastlayabildiğimiz örneklerin adedi giderek azalıyor. Bu gidişatın devamında bana göre, üreten insanların ayakta kalacağı, bol makyajlı şişirme prodüksüyonların giderek azalacağı, insanların kaliteli prodüksüyonlar arayışı içine gireceği daha üretken bir döneme girileceği bir döneme doğru yaklaşıyoruz.

Ve son olarak sizin de şarkılarınızı dinleyeceğimiz güzel bir yaz var önümüzde, neler yapacaksınız, gerek müziğin içinde gerek müziğin sesini kıstığımız yerde hayatınızda nasıl renkler olacak, neler sizin dünyanıza eşlik edecek?

İnşallah dediğiniz gibi olur ve şarkılarımız her geçen gün daha çok dinlenir. Böylece ben de yeni albümler, yeni şarkılar yapabilmek için daha çok cesaretlenmiş ve motive olmuş olurum. Her zamanki gibi çalışmaya ve müzik yapmaya, şarkı yazmaya devam ediyorum. Farklı birşey yapmıyorum. Sanki hiç albüm filan yokmuş gibi hissediyorum. Benden çıktı artık. Gerisi sizleri ve dinleyicileri ilgilendiriyor. Benim artık konserler oldukça sahneye ve herzamanki üretim sürecime odaklanmaktan ve ailemden başka bir lüksüm yok. Herkesin en güzel eşliği ailesi ve sevdikleri. Benim de öyle.

 

Emre Önbayraktar

Emre Önbayraktar
Varlığın Yokluğunda / Ada Müzik

 

İkinci albüm "Varlığın Yokluğunda" geçtiğimiz günlerde Ada Müzik etiketi ile yayınlandı. İlk albümün üzerinden bir hayli zaman geçti ki o güne kadar da sizi aranjör, besteci ve prodüktör olarak tanıyorduk. İlk albüm "Onlar ve Diğerleri"ne nasıl yol alınmıştı o süreç, çok güçlü bir ekip ve şarkılar vardı o albümde? Sevgili Kadri Karahan, öncelikle değer görüp zaman ayırdığınız ve bu soruları hazırlamak için uğraştığınız için teşekkür ederim. ‘Onlar ve Diğerleri’ 2005 yılının son aylarında çok değerli Ergun Tekarslan’ın yapımcılığında Altek Müzik etiketi ve Hammer Müzik dağıtımı ile piyasa çıkarttığımız ilk albümdü. 90 lı yılların başından beri geçen süreçte çeşitli albümlerde müzikal prodüksüyonların…

Genel Bakış

Kullanıcı Oylaması: 4.7 ( 3 oy)

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar işaretlenmelidir *

*