Tallisker

Müziğin sınırları aşan dili, farklı sesleri, kültürleri ve hikâyeleri bir araya getirirken her sanatçı da kendi dünyasından bir iz bırakıyor. Kimi zaman bir ritimle, kimi zaman bir melodiyle başlayan bu yolculuk, dinleyiciyi hiç bilmediği coğrafyalara ve yeni keşiflere taşıyabiliyor. İşte bu yolculukta karşılaştığımız isimlerden biri de Tallisker.

Bu hafta rotamızı Fransa’ya çeviriyoruz. Birçok dinleyici gibi ben de kendisini o çok sevdiğimiz “Dilek Taşı”na getirdiği kendine has yorumu ile tanıdım ve kabul edeyim dinler dinlemez de bir söyleşi için heyecanlandım. Sosyal medyada başlayan sohbetimizi bir adım öteye götürebilmemizin doğru zamanı yeni EP’sinin ilk çıkışına kısmetmiş. “Kısmet” ismi gibi bize çok yakın duygularla bezenmiş ve bizlerle kurduğu bağın ötesine de geçerek Doğu-Batı ilişkisini, kimlik ve aidiyet meselelerini konuşmak için de güzel bir kapı aralayan bir şarkı. Bu arada güzel de bir haberimiz var ki kendisi ile mart ayında İstanbul konserinde de buluşacağız ve sürprizlerine de açık olacağız.

Ben bu sohbette dünden bugüne yolculuğunu dinlemek istedim. Tüm bunları dinlemek isterken bir yandan da arşivindeki tüm çalışmaları da dinleme şansını buldum ve bundan dolayı da büyük mutluluk duydum. Sorularımı keyifle ve heyecanla özetlerken kurduğumuz bu dostluk bir başka dostumun Emre Kalcı’nın da çeviri konusunda desteği ile tamamlandı ve karşınıza iki dilde çıktı. Sözü çok uzatmayalım ve bir yandan şarkılarını dinleyelim bir yandan da dünyasına merhaba diyelim. Teşekkür ederim Tallisker; en yakın zamanda görüşmek üzere, kalbine kocaman sevgiler.

Kadri Karahan

Music has a way of transcending borders, bringing together different sounds, cultures, and stories, while allowing every artist to leave a mark of their own. Sometimes beginning with a rhythm, sometimes with a melody, this journey can take listeners to unfamiliar places and introduce them to new discoveries. Tallisker is one of the artists we have discovered along the way.

This week, we turn our attention to France. Like many listeners, I first discovered Tallisker through her distinctive interpretation of “Dilek Taşı,” a song we hold very dear. I must admit, the moment I heard her version, I was excited at the prospect of interviewing her. As it turned out, the perfect moment to take our conversation, which began on social media, one step further came with the release of the first single from her new EP — quite fittingly titled “Kısmet.”

True to its name, “Kısmet” is imbued with emotions that resonate deeply with us. Yet the song reaches beyond the connection it establishes with its listeners, opening a door to conversations about the relationship between East and West, as well as questions of identity and belonging. And we have another lovely piece of news to share: we will meet Tallisker in person this March when she performs in Istanbul. Until then, we look forward to whatever surprises she may have in store for us!

Through this conversation, I wanted to hear about Tallisker’s journey from the beginning to where she is today. As I explored her story, I also had the chance to listen to her entire musical catalogue, a discovery that brought me great joy. Preparing my questions was a pleasure in itself, filled with curiosity and excitement. And with the invaluable translation support of another dear friend of mine, Emre Kalcı, the connection we had begun to build found its way into these pages in two languages.

So, without further ado, let’s listen to Tallisker’s music as we step into her world. Thank you, Tallisker, for this wonderful conversation. Until we meet again very soon, sending you lots of love, straight from the heart.

Kadri Karahan

Her şeyin en başına dönersek, küçük yaşlarda başlayan ve profesyonel sürece ilerleyen müzik yolculuğunun senden dinleyelim istiyorum. Müzik senin için hayata nasıl bir başlangıçtı; sana nasıl iyi geldi ve o ilk adımları nasıl attırdı? Bu süreçte kimler yanında oldu, kimlerin desteğini aldın, kendine ve müziğine nasıl inandın?

Genç yaştan itibaren özgürlük benim için çok önemliydi. Kurulmuş sistemlere ve önceden belirlenmiş bir yolu izleme fikrine karşı her zaman bir tür isyan hissettim. Başkasının emirleri altında çalışmayı hayal bile edemezdim; kendi şartlarımla, daha bağımsız bir hayat kurmayı hayal ediyordum. Okulda başarılıydım ve başlangıçta biyolog veya araştırmacı olmak istiyordum çünkü bilim merakımı besliyordu. Sonra edebiyat benim için giderek daha önemli hale geldi, bu yüzden onun yerine edebiyat okudum. Düşünme biçimimi, eleştirel zihnimi, yazmaya olan sevgimi ve dile olan hayranlığımı şekillendirdi. Tüm bunların ortasında müzik benim gizli dünyamdı. Yatak odamda yalnız başıma şarkılar yazardım ve bu, neredeyse kurtarıcı bir kaçış, kaybolabileceğim ve sadece kendim olabileceğim bir yer haline geldi. Başlangıçta bunu profesyonel olarak sürdürmek için yeterince meşru hissetmiyordum. Çok az resmi müzik eğitimim vardı ve çoğunlukla kendi kendime öğrendim. Ama yirmi yaşlarım civarında, başka hiçbir kariyerin beni özgür bir sanatçı olmak kadar mutlu edemeyeceğini fark ettim. Sonunda, ilk demolarımın bazılarını SoundCloud’a koymaya cesaret ettim. Her şey orada başladı.

Bir yandan farklı ülkeler, bir yandan farklı kültürler ve müzikler ile devam ettiğin bir serüvenin var. Klasik geleneksel müzik formunu korudun ve günümüz modern müziği ile harmanladın. Şarkılarında hep bir özgürlük arayışının, bir umudun yanı sıra hayal kırıklıklarının hikâyelerini de anlattın. Bu ilhamının kaynağını merak ediyorum. Müzisyen kimliğini, söz yazarlığını, besteciliğini sen nasıl tanımlıyorsun?

Çok açık fikirli, her şeyi sorgulamamı teşvik eden ve bana hiçbir zaman belirli bir düşünce biçimi ya da hayat yolu dayatmayan ebeveynlerle büyüdüğüm için kendimi şanslı hissediyorum. İçe dönük biri olarak dünyayı gözlemlemeye, anlamaya ve analiz etmeye çok zaman ayırdım. Bu nedenle, insanlar arasında kategoriler ve ayrımlar yaratma biçimimize karşı her zaman mesafeli ve sorgulayıcı oldum.

Sıklıkla, nesillerin, kültürlerin, estetiklerin ve kimliklerin sürekli birbirinin karşısına konduğu, kültürel karikatürlerle dolu bir dünyada yaşadığımızı düşünüyorum. Ben ise müzik aracılığıyla, birbirine uyumsuz olduğu düşünülen şeyleri bir araya getirerek bu ayrımlara meydan okumayı seviyorum: Antik ile fütüristik olanı, geleneksel ile elektroniği, farklı kültürleri ve nesilleri aynı yerde buluşturmak…

Benim için asıl ilham kaynağı tam da burada. Normalde bir araya gelmesi beklenmeyen dünyalar arasında karşılaşmalar yaratmak ve bu beklenmedik bağlantıların içinde birlik, güzellik ve özgürlük olabileceğini göstermek istiyorum. Bir şarkı yazarı ve besteci olarak da nihayetinde yaptığım şeyin; insanlar, kültürler, sesler ve fikirler arasında köprüler kurmak olduğuna inanıyorum.

 İlk EP çalışman 2014 yılında yayınlandı. Sonrasında single ve EP yolculuğun devam ederken, sanırım en çok ses getiren ve seni uluslararası bir yere taşıyan çalışman 2022 yılında yayınladığın “Contrepoints” albümün oldu. Tüm bu süreç sana neler öğretti, neler kazandırdı? Bu süreçte dinleyici ile nasıl bir bağ kurdun, onlarla bu heyecanı yaşamak nasıldı?

Bence bu albüm bana aidiyet konusunda çok önemli bir ders verdi. Birçok insan beni Fransızca yazmaya teşvik etti; çünkü Fransa benim memleketim ve doğal olarak kendi kitlemi de burada oluşturmam gerektiğini düşünüyordum. Ama beklenmedik bir şekilde, en güçlü tepkilerden bazıları Türkiye ve Doğu Avrupa’dan geldi; müziğim Kaliforniya’da ve dünyanın farklı diasporik topluluklarında da güzel yankılar buldu.

İlk başta, kendi ülkemde yeterince desteklenmediğim duygusu beni incitti. Sonra bunun aslında ne kadar büyük bir şans olduğunu fark ettim: Şarkılarım beni, hiç hayal etmediğim yerlere götürüyordu. Ben seyahat ederken beste yapıyorum; şimdi müziğim de beni seyahat ettiriyor. Neredeyse bir tür karma dönüşü gibi geliyor.

Özellikle “Cocagne“deki şu dize bu açıdan benim için çok anlamlı: “Kimse kendi ülkesinde peygamber değildir.” Bunu yazarken yalnızca bir gözlemde bulunuyordum. Ama zamanla bu söz, kendi kariyerimin ve hikâyemin bir parçasına, hatta bir anlamda gerçeğine dönüştü.

Seni bizlerle tanıştıran, buluşturan şarkın çok sevdiğimiz “Bagatelle” oldu. Bu şarkı ile hepimizi büyüledin ve kalbimizi tam hedeften vurdun. “Dilek Taşı” sana nasıl ulaştı, neler hissettirdi? Yayınlandıktan sonra gördüğün ilgi nasıldı, bu denli ilgi göreceğini hissetmiş miydin?

“Cocagne”nin başarısının ardından Bodrum’da sahne almak üzere davet edildim ve bu vesileyle birkaç günlüğüne İstanbul’da kaldım. “Dilek Taşı”nı ilk kez orada, bir kafede duydum. Sözlerini anlamıyordum ama melodinin o inanılmaz inceliği beni hemen etkiledi.

Başlangıçta şarkı için pop-elektronik bir remix yapmayı düşünüyordum. Ancak daha sonra Fransızca sözler zihnimde belirmeye başladı; hatta bazen geceleri uykumu kaçıracak kadar üzerimde etkisi vardı. Zamanla, sadece bir remix yapmak yerine şarkıyı yeniden yorumlamak istediğimi fark ettim. Türk dinleyicilerin buna nasıl tepki vereceğini hiç bilmiyordum. Bu nedenle aldığım sıcak karşılık beni gerçekten derinden etkiledi. Belki de şarkı insanlara bir teselli veriyor, belki de kendi içlerinde bir yere dokunuyor. Bunu hissetmek benim için çok değerli.

Gülden Karaböcek’in benim yorumumu beğenmesi ise ayrıca çok anlamlıydı. Hatta son Türkiye seyahatimde kendisiyle tanışma fırsatım oldu. Bu da benim için gerçekten çok özel ve unutulmaz bir andı.

Bu arada güzel bir haber verelim; Mart ayında ülkemizde bir konserin olacak ve seninle buluşacağız. Bizi nasıl bir konser bekliyor, başka sürprizlerin de olacak mı? Canlı performanslar konusunda ne hissediyorsun, bize o atmosferden biraz bahsedebilir misin?

Evet, çok heyecanlıyım! Konser 19 Mart’ta %100 Studio Zorlu’da gerçekleşecek ve çok hayran olduğum Seren Saraç ile aynı sahneyi paylaşacağım. Beni en çok heyecanlandıran şey ise “Bagatelle” ve “Cocagne”den bu yana beni bekleyen Türk dinleyicilerle nihayet buluşacak olmak. Bana destek olan, beni cesaretlendiren bu yeni kitleyle tanışmayı ve onlara sahnede en iyi enerjimi vermeyi gerçekten çok istiyorum.

Sahnede dört kişi olacağız. “Bagatelle”, “Cocagne” ve “Parvenue” gibi artık bildiğiniz şarkıların yanı sıra birkaç sürprizin de yer aldığı özel bir set hazırladık. Aslında son zamanlarda başka bir Türk şarkısına da büyük bir hayranlık duymaya başladım. Henüz hangisi olduğunu söyleyemem ama Zorlu’da onu söyleyeceğime söz verebilirim.

“East & West” EP’si ve üzerinde çalıştığın ikinci stüdyo albümün “High Winds Forecast” ile müziğinde yeni bir dönemin kapısını aralayacağını söylüyorsun. Bu yeni dönemde pop şarkı yazarlığını kültürlerarası etkilerle buluştururken, kimlik, kültürel diyalog ve özgürlük gibi temaları da merkeze alıyorsun. Birden fazla dünyaya ait hisseden insanlara sesleneceğim dediğin bu yeni müzikal yolculuğunda bizi neler bekliyor?

Müziğimdeki kültürlerarası boyut, hayatımın iki farklı yönünden besleniyor. Birincisi, Doğu ile Batı’nın buluştuğu bir yerde köklerim var ve bu çifte aile mirasıyla gurur duyuyorum. Ama aynı zamanda hiçbir zaman tamamen bir tarafa ya da diğerine ait hissetmedim. Aidiyet duygum hem çok zengin hem de oldukça karmaşık. Bunun da doğal olarak yazma ve yaratma biçimimi şekillendirdiğini düşünüyorum.

Bunun yanı sıra seyahatler, karşılaşmalar, kitaplar ve farklı kültürel ortamlar aracılığıyla hem Doğu’da hem de Batı’da dönüştürücü deneyimlerin peşinden gittim. Zamanla bu, yalnızca hayatımı şekillendiren bir deneyim olmaktan çıktı; dünyaya bakmanın ve yaratmanın gerçek bir yoluna dönüştü.

Uzun süre kendimi bu anlamda oldukça yalnız hissettim. Sonra, yavaş yavaş, aslında pek çoğumuzun dünyayı böyle deneyimlediğini fark ettim. Şimdi yeni şarkılarımla keşfetmek istediğim şey de tam olarak bu: Benim gibi, aile geçmişleri, seçilmiş ya da zorunlu sürgün, çifte vatandaşlık, bir ülkeden diğerine taşınmak ya da sadece kendilerine ait olmayan bir kültüre duydukları derin çekim nedeniyle kalpleri birkaç dünya arasında bölünmüş insanları bulmak ve bir araya getirmek.

Kaçımız normların dışına çıkıyor, kendimizi aynı anda birkaç dünyanın arasında yeniden kuruyoruz? Bunu keşfetmek istiyorum.

Albümden çıkacak ilk şarkı “Kısmet” için sen neler söylersin? Sonrasında süreç nasıl devam edecek? Müzikte hayallerine ulaştığını, dileklerinin gerçekleştiğini söyleyebilir miyiz yoksa her şey yeni mi başlıyor?

“Kısmet”, umut ve direncin izlerini taşıyarak EP’nin habercisi oluyor ve belki de tüm projenin en parlak şarkısı. Onu takip edecek single’lar ise dünyanın mevcut durumuna daha karanlık ve gerçekçi bir pencereden bakacak. “East & West“, yalnızca Doğu ile Batı’nın değil, aynı zamanda umut ile gerçekçiliğin de kesişiminde duruyor.

Toplumun giderek daha fazla kutuplaştığı bir dönemde bu EP, müzik aracılığıyla yeniden bir araya gelmeye yönelik bir davet. Hayalim, insanları farklılıklarıyla birlikte, ortak ve neşeli bir yaşam enerjisi etrafında buluşturmak. Ama bunu yaparken çevremizdeki jeopolitik gerçeklikten de uzaklaşamazdım. Tekellerin yarattığı şiddeti, kapitalizmin vahşetini, diktatörlüklerin absürtlüğünü ve bugün Gazze’de tanık olduğumuz savaş suçlarının cezasızlığını görmezden gelerek özgürlük ve insan bağları üzerine bir albüm yapamazdım.

Müziğim aracılığıyla daha fazla birlik ve bağlantı yaratmak istiyorsam, önümde hâlâ uzun bir yol olduğunu biliyorum. Özellikle bugün içinde yaşadığımız dünyada bu, zor ve uzun soluklu bir mücadele. Ama cesaretim kırılmadı. Tam tersine, köprüler kurmaya, insanları bir araya getirmeye ve hepimizin ortak insanlığımızla yeniden bağ kurabileceği alanlar yaratmaya her zamankinden daha kararlı hissediyorum.

8- Ve gelelim müzikte sana ilham veren isimlere. Sen kimleri dinlersin, kimler bugünkü müziğinde etkili oldu? Günümüzde müzikteki dengeleri nasıl buluyorsun? Türk müziği hakkında düşüncelerin neler, kimleri dinleme şansı buldun?

En derin müzikal etkilerim, Kelt müziğinden dabke’ye, Korsika ve Balkanlar’ın geleneksel ezgilerine kadar uzanan çok farklı coğrafyaların müziklerinden geliyor. Nesilden nesile aktarılan bu kadim seslerde beni derinden etkileyen bir şey var. Onlarda hem aktarımın gücünü hem de müziğin, zamanın ötesinde ve hayatın tüm zorluklarına rağmen insanları bir araya getirme yeteneğini hissediyorum.

Modern sanatçılar arasında Daft Punk, Stromae ve Mylène Farmer gibi Fransız sanatçıların yanı sıra Lykke Li, Rosalía ve M.I.A. gibi pop müziğin farklı yönlerini temsil eden isimlerden de etkilendim. Özellikle melankoli ile neşe arasında kurduğu o benzersiz denge nedeniyle Türk müziğine ayrı bir sevgim var. Gülden Karaböcek, Nilüfer ve Sefo sevdiğim Türk sanatçılar arasında. Ama keşfedecek daha çok şey olduğuna inanıyorum ve yeni isimlerle, yeni seslerle tanışmak için gerçekten çok meraklıyım.

Son olarak, Türkiye’deki dinleyicilerine neler söylemek istersin?

Sadece teşekkür etmek istiyorum. Türk dinleyicilerimden, henüz onlarla tanışma fırsatı bulamadan aldığım sıcaklık ve destek beni gerçekten derinden etkiledi. Beni uzaktan bile olsa böylesine içten karşılamanız benim için çok şey ifade ediyor.

Sonunda sizlerle yüz yüze tanışacak ve bu bağı müzik aracılığıyla paylaşacak olduğum için çok mutluyum. Umarım bu buluşma, birlikte uzun ve güzel bir müzik yolculuğunun sadece başlangıcı olur.

Çok yakında İstanbul’da görüşmek üzere.

İf we go all the way back to the beginning, I would love to hear about your journey with music—from those early years to the point where it gradually became a professional path. What was music like as a beginning in life for you? How did it make you feel, and how did it help you take those first steps? Who was there for you along the way, whose support did you receive, and how did you come to believe in yourself and in your music?

From a young age, freedom was essential to me. I’ve always felt a kind of rebellion towards established systems and the idea of following a predetermined path. I couldn’t imagine simply working under someone else’s orders — I dreamed of building a more off-grid life, on my own terms. I was good at school and initially wanted to become a biologist or researcher, because science fed my curiosity. Then literature gradually became more important to me, so I studied it instead. It shaped the way I think, my critical mind, my love of writing and my fascination with language. Throughout all of this, music was my secret world. I would write songs alone in my bedroom, and it became a delicate, almost salvational escape, like a place where I could disappear and simply be myself. I didn’t initially feel legitimate enough to pursue it professionally. I had very little formal musical education and was mostly self-taught. But around twenty, I realized that no other career could make me as happy as being a free artist. Eventually, I dared to put some of my first demos on SoundCloud. That’s where everything started.

On the one hand, your journey has taken you through different countries, cultures, and musical traditions. You have preserved the essence of traditional music while blending it with contemporary sounds. In your songs, there is always a search for freedom, a sense of hope, but also stories of disappointment. I’m curious about where this inspiration comes from. How would you describe yourself as a musician, a songwriter, and a composer?

I was lucky to grow up with very open-minded parents who encouraged me to question everything and never imposed a particular path or way of thinking on me. As an introspect, I spent a lot of time observing and analysing the world, and I’ve always been rather sceptical of the way we create categories and divisions between people. I often feel that we live in a world full of cultural caricatures, where generations, cultures, aesthetics and identities are constantly being placed against one another. I like to challenge those divisions through music, by bringing together things that are supposedly incompatible: ancient and futuristic, traditional and electronic, different cultures and generations. For me, this is where my inspiration comes from. I’m interested in creating encounters between worlds that aren’t supposed to meet, and showing that there can be unity, beauty and freedom in those unexpected connections. As a songwriter and composer, I think I’m ultimately trying to build bridges : between people, cultures, sounds and ideas.

Your first EP was released in 2014. As you continued your journey through singles and EPs, I believe it was your 2022 album “Contrepoints” that made the greatest impact and brought your work to an international audience. What did this entire journey teach you, and what did it give you? How did you build a connection with your listeners along the way, and what was it like to share that excitement with them?

I think “Contrepoints” taught me a very important lesson about belonging. Many people encouraged me to write in French because France is my home country, so I naturally thought this was where I should build my audience. But, unexpectedly, some of the strongest reactions came from Turkey and Eastern Europe, with beautiful echoes in California and other diasporic territories. At first, I was hurt by the feeling of not being sufficiently supported in my own country. Then I realized how lucky I actually was: my songs were taking me to places I had never imagined reaching. I compose while travelling, and now my music makes me travel too. It feels almost like a return of karma. What is particularly striking is that a line from “Cocagne” “No one is a prophet in their own land” has become a reality in my career. I wrote it as an observation, and somehow, it became my own story.

The song that introduced you to us and brought us together was the much-loved “Bagatelle.” With this song, you captivated us and struck a chord deep in our hearts. How did “Dilek Taşı” come to you, and what did you feel when you first encountered it? What was the response like after it was released? Did you have any sense that it would receive such a warm response?

Following the success of “Cocagne”, I was invited to perform in Bodrum, and I took the opportunity to spend a few days in Istanbul. That’s where I first heard “Dilek Taşı” in a café. I didn’t understand the lyrics, but I was immediately captivated by the incredible delicacy of the melody. I initially imagined making a pop-electronic remix, but then French lyrics started coming to me, sometimes even keeping me awake at night. I gradually realized that I wanted to make a reinterpretation rather than simply a remix. I had no idea how the Turkish audience would react, so the warmth of their response was deeply moving. I like to think that perhaps the song brought people some comfort or touched something in them.

And knowing that Gülden Karaböcek appreciated my version meant a lot to me. I was even lucky enough to meet her during my last trip to Turkey, which was a very special moment.

By the way, let’s share some good news: you’ll be performing in Turkey in March, and we’ll finally get to see you live. What kind of concert can we expect, and will there be any other surprises in store for us? How do you feel about performing live, and could you tell us a little about the atmosphere you create on stage?

Yes, I’m very excited! The concert will take place on March 19 at %100 Studio Zorlu, where I’ll be sharing the stage with Seren Saraç, an artist I admire very much. What excites me most is finally being able to meet the Turkish listeners who have been asking me to come ever since “Bagatelle” and “Cocagne”. I really want to meet this new audience that has been supporting and encouraging me, and give them the very best of my energy. There will be four of us on stage, and we’re preparing a set with songs you already know, such as “Bagatelle”, “Cocagne” and “Parvenue”, but also a few surprises. Actually, I’ve recently become fascinated by another Turkish song. I can’t tell you which one just yet, but I can promise you that I’ll be singing it at Zorlu.

With your “East & West” EP and the second studio album you are currently working on, “High Winds Forecast”, you say that you are opening the door to a new chapter in your music. In this new chapter, you bring pop songwriting together with cross-cultural influences, while placing themes such as identity, cultural dialogue, and freedom at the heart of your work. You have said that this new musical journey will speak to people who feel that they belongvto more than one world. What can we expect from this new journey in your music?

The cross-cultural dimension of my music comes from two different aspects of my life. First, I have roots where East and West meet, and I’m proud of that double family heritage. At the same time, I’ve never felt completely anchored to one side or the other. My sense of belonging is both very rich and quite complex. That naturally shapes the way I write and create. Then, through travelling, encounters, books and different cultural environments, I’ve deliberately sought out transformative experiences in both the East and the West. Over time, this became a real way of looking at the world, and of creating. For a long time, I felt quite alone in this position. Then I gradually realized that many of us are actually living this way. And this is what I want to explore with these new songs: to find and bring together those people who, like me, have their heart between several worlds, whether because of their family history, chosen or forced exile, dual nationality, moving from one country to another, or simply because they feel a deep attraction to a culture that isn’t their own and embrace it. How many of us are we out there, escaping the norms and building ourselves between several worlds ? I want to know.

What can you tell us about “Kısmet” the first song to be released from the album? What will happen next, and how will the process unfold? Can we say that you have reached your dreams in music and that your wishes have come true, or is everything only just beginning?

“Kısmet” announces the EP with notes of hope and resilience, and it may be the brightest song on the whole record. The singles that follow will have a darker, more realistic perspective on the state of the world. East & West stands at the crossroads not only of East and West, but also of hope and realism. The EP is an invitation to come together through music, at a time when society feels increasingly polarized. My dream is to bring people together in their differences, around a shared and joyful energy of life. But it also looks directly at the geopolitical reality around us, mindful of the violence of monopolies, the brutality of capitalism, the idiocy of dictatorships, and the impunity surrounding war crimes, such as those we are currently witnessing in Gaza. I couldn’t make a record about freedom and human connection while turning away from these realities. I still have a long way to go if I want to create more unity and connection through my music. It is difficult and long-term work, especially in the world we live in today, but I don’t feel discouraged. On the contrary, I feel more determined than ever to keep building bridges, bringing people together, and creating spaces where we can reconnect with our shared humanity.

And finally, let’s talk about the artists who have inspired you in music. Who do you listen to, and which artists have influenced the music you make today? How do you view the current landscape of music? What are your thoughts on Turkish music, and which Turkish artists have you had the chance to discover and listen to?

My deepest musical influences come from traditional music in all its forms : from Celtic music to dabkeh, via the traditional songs of Corsica and the Balkans. There is something about these ancestral sounds, passed down from generation to generation, that deeply moves me. They carry the power of transmission, and the ability of music to bring people together across time and despite life’s hardships. Among modern artists, I’ve been influenced by French artists such as Daft Punk, Stromae and Mylène Farmer, as well as pop artists like Lykke Li, Rosalía and M.I.A. I have a particular love for Turkish music, especially for its beautiful balance between melancholy and joy. Gülden Karaböcek, Nilüfer and Sefo are among the Turkish artists I love, and I’m very curious to discover many more.

Finally, is there anything you would like to say to your listeners in Turkey?

I would simply like to say thank you. I’m deeply touched by the warmth and support I’ve received from Turkish listeners, even before I had the chance to meet them. You made me feel welcome from afar, and that means a lot to me. I’m very happy that we will finally get to meet in person. I hope this is only the beginning of a long musical journey together. See you very soon in Istanbul.

Biletler / Tickets:  https://www.zorlupsm.com/etkinlikler/coca-cola-presents-tallisker-seren-sarac