Levent Özer – Yeditepe

Levent Özer yeni şarkısında ilhamı İstanbul’un köklü tarihinden ve çok katmanlı ruhundan, “Yeditepe”den alıyor.

Şarkı, İstanbul’u yedi çocuklu bir anneye benzeterek anlatıyor ve bu metafor üzerinden şehrin yedi tepesine, geçmişine ve yaşadığı dönüşümlere duygusal bir bakış sunuyor. Göçlerle şekillenmiş bu kadim şehir, bir yandan yeni gelenleri bağrına basarken diğer yandan öz evlatlarını kaybetmenin hüznünü taşıyor.

İstanbul’un yorgun ama dirençli ruhunu derin bir anlatımla gözler önüne seren çalışma yüzyıllar boyunca sayısız insana ev sahipliği yapan, sofralarını açan, manzaralarını ve hikâyelerini paylaşan şehrin her şeye rağmen çoğu zaman anlaşılmamış olmanın yalnızlığını yaşıyor ve yaşatıyor.  “Yeditepe”, tam da bu noktada İstanbul’un sesine kulak vermeye davet eden güçlü bir anlatı sunuyor.

O kadar güzel bir şehirde yaşıyoruz ki adına yüzlerca şarkı yazılıyor ve söyleniyor. Her birindeki anı ile kim bilir ne kadar aşinayız bilinmez ama bu güçlü bağı seviyorum. Şarkıyı da çok seviyorum, bir anne metaforu üzerinden sevgi, kayıp, sabır ve bağlılık gibi evrensel duyguları işleyen güçlü bir eser ve yorum dinliyorum ve tüm zorluklara rağmen dimdik ayakta kalan İstanbul’dan öğreneceğimiz çok şey var biliyorum.

Şarkının sözü (Uğur Aktaş ile) ve bestesi Levent Özer’e video klibi ise Metin Derman Kırıkoğlu imzası taşıyor. Özer’in bu sene içinde buluştuğumuz ilk şarkısı olması özelliği de taşırken müzisyen kadrosunda Berke Can Özcan, Feryin Kaya, Burak Irmak, Tolga Akyıldız, Niyazi Şenyaylar, Rhapsody isimlerini görüyoruz. Bizi böyle mi sevdi hayat ya da İstanbul ne kadar hoyrat. Belki de yanıtı bu şarkıda, belki de başka zamanlarda.

Kadri Karahan / Editörün Notu

Yeditepe

Dizleri kanamış bir çocuk
Ağlıyor koca şehir, şehir çocuk
Üstü başı kir pas yırtılmış gömleği
Nasıl kaçacak bu esir

Nasıl bağırıyor şehir sessizlik için
Nasıl susuyor insanlar bu gürültüye
Nasıl yanıyor yüreğim
Ve her nasılsa üşüyor bu şehir

Bizi böyle mi sevdi hayat, hoyrat
Semtleri varmış, ışıklı yağmurları
Bize görünmez mi o yol
Bu kapıdan çıkıp giden gençliğine, bakirliğimize

Yedi çocuğun sahibisin anne
Yedi tepeli bu fakirhane
Yedi tepesinde yetmiş melek
Ölürmüş bu şehirde her gece

Ne kadar sessiz ağlasa da bir anne
Farketmez bu şehir gürültü bahane
Her sokak bir yetimhane
Bu kayıp çocuklar şehrinde

Bizi böyle mi sevdi hayat, hoyrat
Semtleri varmış, ışıklı yağmurları
Bize görünmez mi o yol
Bu kapıdan çıkıp giden gençliğine, bakirliğimize

Yedi çocuğun sahibisin anne
Yedi tepeli bu fakirhane
Yedi tepesinde yetmiş melek
Ölürmüş bu şehirde her gece

Künye:

Söz : Levent Özer, Uğur Aktaş
Müzik: Levent Özer
Düzenleme: Levent Özer
Prodüksyon: Levent Özer, Feryin Kaya
Davul: Berke Can Özcan
Bas: Feryin Kaya
Klavye: Burak Irmak
Akustik Gitar: Tolga Akyıldız
Elektrik gitar: Levent Özer
Yaylılar: Rhapsody
Yaylı aranjman: Niyazi Şenyaylar, Levent Özer
Akustik gitar kaydı: Özkan Barış Özdemir
Vokal, Davul, Elektrik kaydı: Ahmet Mert Polat / GTR Deneyevi
Mix: Feryin Kaya
Edit: Feryin Kaya
Mastering: Feryin Kaya